Dank je wel Elly voor deze mooie herinnering...

In eerste plaats ben ik vrouw en dan omahondje, of omgekeerd, de grenzen vervagen meer en meer hoe langer ik honden in mijn leven heb.
Vandaag tooonde ik mijn gezicht in al zijn eenvoud, ik toon jullie mijn verdriet.
Amazing Shane of the Smacklabs is gestorven op 2 december 2013 in onze armen gestorven op de leeftijd van slechts 8 jaar...
Dochter van Penny Royal's Hot Chocolate x Tormentil's New Flash
Moeder van de nestjes: Sweetest Tabu, Greek Gods, Children of the Sun en Ridders van de ronde tafel.

Shane was ons eerste gefokte hondje wat we zelf hielden. Het was een heerlijke hond, met liefde voor alles en iedereen. Een heel zachte aard maar ook een hoog wil to please karakter. Als je Shane kende dat stal ze je hart, bij alle vrouwen haalde ze de oorbellen uit de oren met haar gelik.

Een paar weken geleden werd ze ziek, gaf veel over en moesten we naar de dierenarts, haar urine en bloed nagekeken op nier- of leverafwijkingen en die waren er niet, ze kreeg een prikje voor haar buikpijn en wat tabletjes tegen de misselijkheid die helaas niet verdween. Na nog een week getob besloten we om naar Sleewijk te gaan om een echo te laten maken, niets verontrustends behalve een grote lymfeklier in haar buik die kon komen door een virus. Weer gerust naar huis maar inmiddels wilde ze al niet meer eten en lag ze met haar achterpootjes onder haar buik. Terug naar Sleewijk waar wederom bloed werd geprikt om naar Utrecht te sturen. Daar kwam uit dat ze of alvleesklier ontsteking of alvleesklier kanker zou hebben. Speciaal dieet en weer andere medicijnen. Ik wist zelf al aan mijn onderbuik dat het niet goed met haar was. Vorige week begonnen met een sterke pijnstiller en predison, alles geprobeerd maar niets sloeg aan. Haar gang werd zwaar en haar buikje dikker. Vandaag weer een afspraak gemaakt, we wilden een echo en misschien een vochtafdrijver. De echo was niet meer nodig, uit de blik van de dierenarts zagen we de bevestiging die wij al vermoedden, onze Shane was uitbehandeld en aan haar laatste levensuur begonnnen. We werden naar een andere kamer gebracht en ik ben met haar in mijn armen op de grond gaan zitten, mijn tranen likte ze van mijn gezicht, zelfs in haar laatste minuten was ze een troost voor mij.

Eerst een prikje om te slapen, haar tong kwam nog naar buiten, die heb ik terug geduwd. Daarna haar laatste spuit, een minuut misschien niet eens, haar leven was ten einde..

Op een brancard hebben we je naar de auto gebracht en op de achterbank gelegd. Zelf zijn we naar het crematorium gereden, we mochten haar in een mand leggen en de mand werd op een baar gezet, kaarsen branden om haar plek. Ik heb je vastgehouden, geknuffeld, naar je gekeken, jouw gezicht in mijn hoofd geprent, hoe je lag met je mond een klein stukje open zoals je was toen je geboren werd. Ik heb je mooie kale buik geaaid, de wond op je rug die veroorzaakt was door een andere hond vorige week..

Mijn hondenkind is niet meer, wat overblijft zijn de duizenden herinneringen, je nakomelingen en hopleijk je kleinkinderen, allen zijn me diierbaar. Verder zullen we en moeten we maar de herinnering aan jou mijn lieve labje zal nooit verdwijnen, ik hoop dat je boven met je moeder bent.
Men zegt de tijd heelt alle wonden, ik vind het een beetje veel 2 honden in 10 maanden...

Wanneer ik morgen doodga,
Vertel dan aan de bomen
hoeveel ik van je hield
Vertel het aan de wind
die in de bomen klimt
of uit de takken valt,
hoeveel ik van je hield.
Vertel het aan een kind,
Dat jong genoeg is om te begrijpen
Vertel het aan een dier,
Misschien door het aan te kijken.
Vertel het aan de huizen van steen,
vertel het aan de stad,
hoe lief ik je had.
Maar zeg het aan geen mens
Ze zouden het niet geloven.
Ze zouden niet geloven dat..
Alleen maar een hond, alleen maar een vrouw,
Dat een mens een hond zo lief had
Als ik jou...
 


Dank je wel Helma Prakken voor deze mooie bewerking

 

Home